‘Ik ben nog steeds die nieuwsgierige knul van toen’

In een serie persoonlijke portretten staat het verhaal achter onze mensen centraal. Wat drijft en inspireert hen? Welke ontwikkeling maken ze door in leven en loopbaan? Welke keuzes maken ze daarbij? En waar dromen ze van? Het zijn immers de mensen die Accenture maken tot wat we zijn.
portrait-3268-mark-wiermans-headerjpg.jpg

Dit is het portret van Mark Wiermans, Managing Director Accenture Innovation Center for Smart Services.

‘Als kind wist ik al dat ik in mijn beroep de technische kant op wilde. Ik was het type ‘jonge onderzoeker’, wilde altijd weten hoe dingen in elkaar zaten en werkten. Een jochie met een brede nieuwsgierigheid naar de wereld om zich heen. En eigenlijk ben ik dat nog steeds, al is mijn wereld sindsdien een stuk groter geworden. Via Oracle, PwC en IBM ben ik in 2003 bij Accenture gekomen om een nieuwe business mee te helpen opbouwen. Heerlijk, met het zweet op je rug kansen grijpen in een dynamische markt. Sinds 2012 geef ik leiding aan het Technology Delivery Center waar ik verantwoordelijk ben voor de snelle groei. Ook in mijn ondernemerschap speelt nieuwsgierigheid weer een rol: welke nieuwe mogelijkheden zijn er? Waar liggen de grenzen?

Impact als drijfveer

In het begin van mijn loopbaan was ik vooral bezig met mijn vakgebied, pas later ontdekte ik wat me werkelijk drijft. Het bedenken van IT-oplossingen voor organisaties lijkt misschien vrij eendimensionaal, maar de impact ervan is gigantisch. Wij werken bijvoorbeeld voor een opdrachtgever als de Raad voor de Kinderbescherming. Het dossier van ieder kind waarmee de Raad zich bezighoudt, is opgeslagen in het IT-systeem dat wij beheren. Als dat systeem platligt, komt álles stil te liggen. Dan kunnen kinderen in probleemgezinnen niet uit huis geplaatst worden, of blijven dakloze kinderen juist op straat zwerven. Die maatschappelijke relevantie vormt een belangrijke drijfveer voor me.         

‘De wereld is een speeltuin’

Mijn andere drijfveer heeft met mensen te maken. Ik vind het heerlijk om samen met een club jonge, slimme mensen aan mooie projecten te werken en hen te begeleiden in hun persoonlijke ontwikkeling. Ik adviseer mensen altijd om hun nieuwsgierigheid te volgen. De wereld is een speeltuin van mogelijkheden! Maar ik probeer ze ook te helpen om inzicht te krijgen in hun werkelijke drijfveren en hun sterke en zwakke kanten. Een aantal van mijn mensen is doorgegroeid naar mooie managementposities. Daar ben ik trots op. En er zijn ook mensen die in de wieg gelegd zijn voor een vakinhoudelijke baan en zich tot superspecialist hebben ontwikkeld. Daar ben ik net zo trots op. Ik wil mensen meegeven dat ze hun eigen weg moeten volgen en zich niet moeten conformeren aan wat ze denken dat hun leidinggevende of hun omgeving van hen verwacht.

"Mensen moeten doen waar ze energie van krijgen, pas dan put je uit een bron die je laat groeien."

900 kerstkaarten schrijven

Drie jaar geleden werd ik als managing director van het Technology Delivery Center zelf verantwoordelijk voor 600 mensen. Inmiddels is dat gegroeid naar meer dan 900 medewerkers, aan wie ik het afgelopen jaar overigens allemaal een handgeschreven kerstkaart heb gestuurd. Het leiding geven aan zo’n grote groep mensen was voor mij een heel nieuw speelveld. Om me daar goed op voor te bereiden, heb ik destijds een coach gezocht binnen Accenture. Hij leerde me op zoek te gaan naar de antwoorden op vragen als: Waar sta je voor? Wat zijn je normen en waarden? Maar ook: Waar ligt je kracht en waar je grootste beperking? Dat geef ik nu weer door aan de mensen die ikzelf begeleid. Want mensen moeten doen waar ze energie van krijgen, pas dan put je uit een bron die je laat groeien.

Kind van school halen? Gewoon inplannen

Zelf word ik gelukkig van mijn vrouw Pascal en mijn dochter Livia van 11. We zijn heel happy met elkaar en dat zeggen we ook dagelijks tegen elkaar. Ik heb Pascal ontmoet bij Oracle. Ze kent de branche dus goed, met alle hectiek die erbij hoort. Ik hoef haar niks uit te leggen, ze heeft aan een half woord genoeg. Pascal en ik werken allebei fulltime. Wij leggen dus regelmatig onze agenda’s naast elkaar om te kijken wie wanneer onze dochter van school haalt. Planning speelt een hoofdrol bij ons thuis. Soms werk ik thuis. Daarnaast hebben we hulptroepen: mijn ouders passen één dag per week op en verder hebben we een oppasgezin. Als je je kind naar school moet brengen, of van de crèche moet halen: plán het, maak die tijd vrij. In onze organisatie is het inmiddels gelukkig volledig geaccepteerd als mensen ’s morgens later komen of ‘s middags eerder weg moeten, als ze hun doelstellingen maar halen. Meer ruimte voor een goede work-life-balance zorgt voor meer diversiteit. Heel belangrijk, heb ik gemerkt. Vrouwen in teams verminderen het machosfeertje tussen mannen en zorgen voor meer harmonie, een soepeler besluitvorming en meer oog voor de mens.

Mark Wiermans, managing director Euregion Digital Delivery Center (EDDC), Accenture Nederland

Op de mountainbike door bospaadjes sjezen

Als ik wil ontspannen, stap ik op de mountainbike. Een paar keer per week sjees ik door allerlei bospaadjes op de Utrechtse Heuvelrug. Dan ben ik alleen nog maar bezig met de vraag: hoe kom ik deze bocht goed door? Doordat je op je stuur gefocust bent, denk je niet aan je werk en raak je je stress vanzelf kwijt. En ik ben ook nog iets anders kwijtgeraakt: ik was te zwaar en had een slechte conditie. Door fietsen, sporten en gezonde voeding ben ik inmiddels twintig kilo lichter. Ik kook trouwens ook graag. Hazepeper kan ik goed. Zuurkool met ribbetjes is een andere specialiteit. En met koken bedoel ik écht koken, slow food. Sausjes uit een pakje komen er bij ons niet in. Verder ben ik veel in de tuin bezig, terwijl Livia en onze hond Pepper, een Rhodesian Ridgeback, om me heen springen. We wonen midden op het platteland in een huis met een hectare grond eromheen. Alle ruimte dus voor paarden, de passie van mijn vrouw. Als ze in het weekend een wedstrijd heeft, is ze soms de hele dag weg. Hetzelfde geldt voor mij als ik een fietstocht van 100 kilometer maak. Maar daarvoor geven we elkaar alle ruimte. We gúnnen het elkaar en zo hoort het ook in een relatie. Je moet je passie kunnen volgen, anders valt een van je belangrijkste energiebronnen droog.’

Mark Wiermans (1969)

  • Studeerde: Technische Bedrijfskunde, TU Eindhoven
  • Werkt bij Accenture sinds: December 2003
  • Thuissituatie: 18 jaar samen met Pascal, dochter Livia (2004), hond, kat en 3 paarden
  • Is dol op: Mijn vrouw en dochter, avonden met vrienden en een goed glas wijn
  • Ergert zich aan: Beperkingen opgelegd krijgen en (volgens mijn vrouw) ook alle andere weggebruikers
  • Eet graag: Van goed vlees word ik blij, slowfood bij voorkeur
  • Op het nachtkastje: 'De singulariteit is nabij' van Raymond Kurzweil.
  • Luistert graag naar: Bijna alles, van Jazz en electro tot klassiek
  • Laatste aankoop: De nieuwste Macbook
  • Zou in het vliegtuig graag zitten naast: Richard Branson, maar eigenlijk vind ik het wel fijn om ongestoord te reizen en even een boek te lezen.
  • Life-changing event: Mijn studietijd in Italië (1993). Er was nog geen mobiele telefoon of email, dus even bijpraten met je ouders en vrienden ging niet zo makkelijk. In twee maanden sprak ik vloeiend Italiaans en had ik nieuwe vrienden. Vanaf toen weet ik dat ik me overal kan handhaven en aanpassen
  • Mijn domste fout/belangrijkste leerervaring: Zonder fouten te maken leer je niets, en ik leer nog steeds veel...
  • Het beste advies dat ik ooit kreeg: Professioneel groeien is hard werken, veel geduld en een beetje geluk
  • Mooiste plek op aarde: Limburg
  • Hobby’s/passies: Fietsen (Race en MTB), golf, snowboard, fitness, lekker koken en eten
  • Dit weet niemand van mij: Ik kan best goed klarinet en saxofoon spelen
  • Lijfspreuk: 'What got you here, will not get you there’. Blijf nieuwsgierig!
Auteur: Marike van Zanten

Meest recente van @accenturenl  op Instagram

spinner