Zuidas CEO ontbijt: practice what you preach

Wil je tot samenwerking komen, dan moet je elkaar op z’n minst kennen. Dat je daar ook de nodige moeite voor moet doen, is mij al vroeg ingegeven.
02-2016_Zuidas CEO ontbijt_Practice what you preach.jpg

Toen ik nog heel jong was en mijn ouders verhuisden, gingen we de hele nieuwe straat af om onszelf voor te stellen en kennis te maken. ‘Aanbellen, handje schudden en uitnodigen voor de koffie die altijd klaar staat’. Dat was toen heel gewoon, in ieder geval in Brabant. Een straat was een kleine gemeenschap of ecosysteem waar dingen voor mijn gevoel samen werden opgepakt en opgelost. Dan moet je wel weten wie er naast je woont. Hoewel de tijden zijn veranderd, maakte mijn gezin en ik, alweer een tijdje geleden, op onze beurt ook zo’n rondje door de nieuwe straat om ons aan de buren voor te stellen. Ik merkte al snel dat dit zeker niet iets vanzelfsprekends was. Maar gelukkig waren de mensen over het algemeen aangenaam verrast door ons gebaar. Het is blijkbaar niet standaard om de verbinding aan te gaan als nieuwkomer.

Jong geleerd is oud gedaan
Jong geleerd is oud gedaan, dus toen ik aantrad als directeur van Accenture Nederland ging ik ook op bezoek bij mijn buren en in gesprek met CEO’s van omringende en toonaangevende bedrijven. Ook hier waren mensen soms verrast, maar de kennismaking was altijd boeiend. Het is overduidelijk dat er op de Zuidas mooie bedrijven zitten boordevol ambities en talent. Ambities die bovendien veel verder reiken dan pure bedrijfsdoelstellingen. Ook maatschappelijk wil elk bedrijf een bijdrage leveren. En dat gebeurt ook veelvuldig. De mooie initiatieven die de Zuidas de laatste jaren heeft voortgebracht, onderstrepen dat.

Als het gaat om het verduurzamen van onze werkomgeving, heeft bijvoorbeeld de Green Business Club veel bereikt. Medewerkers van verschillende organisaties op de Zuidas bundelen hierin hun krachten in concrete projecten. Ideeën over hoe ze hun eigen bedrijfsvoering sneller en effectiever duurzamer maken, worden gedeeld en leiden tot nieuwe projecten. En dat levert resultaat op. De lancering van een eigen Zuidas Shared Car Fleet en de realisatie van het grootste zonnedak op de RAI zijn maar een paar voorbeelden. Ook maatschappelijke projecten krijgen veel aandacht. Van straatvoetbaltoernooien voor kansarmen jongeren tot het inzamelen van voedsel voor de Voedselbank en allerlei ontmoetingen tussen rijk en arm, jong en oud via De Nieuwe Poort.

Dit zijn stuk voor stuk prachtige resultaten. Toch blijft bij mij het idee hangen dat we met de denk- en organisatiekracht van topbedrijven meer moeten kunnen. Het inzamelen van 80 kratten voor de Voedselbank van Amsterdam Zuid is absoluut nodig. Tegelijkertijd is het een druppel op een gloeiende plaat, zolang we de kern van armoede niet aanpakken. Dat geeft me een wrang gevoel. Ik proef dat gevoel bij meer mensen om me heen. Uit onderzoek blijkt ook dat CEO’s zich verantwoordelijkheid voelen om duurzamer te opereren. Ze zien het als dé kans om te groeien en vinden dat ze daarbij zelf het voortouw moeten nemen. ‘Wat let je’, is dan mijn eerste gedachte.

Zuidas CEO ontbijt
Daarom leun ik zelf ook niet achterover. We nemen binnen Accenture allerlei maatregelen om bijvoorbeeld ons gebouw, manier van werken en manier van reizen zodanig in te richten dat de milieu-impact beperkt wordt. Daarbuiten heb ik recent een Zuidas CEO ontbijt georganiseerd. Niet als gezellige praatclub, maar om de kracht die de grote verscheidenheid aan bedrijven aan de Zuidas bezitten concreet te benutten.

Natuurlijk begint dat met een voorzichtige discussie over de resultaten van afzonderlijke bedrijven. Wat iedereen al doet op het vlak van energiebesparing, mobiliteit of afval en waar iedereen ook trots op mag zijn. Maar als de echte uitdagingen te sprake komen, merk  je dat mensen graag vertellen over hoe ze die met hun mensen hebben aangepakt. Dat is niet eenvoudig omdat je daarmee ook je kwetsbaarheid toont. Als bedrijf laat je je toch in de kaarten kijken. Toch is dat precies wat er nodig is om echt vooruit te komen. Niet alleen om duurzaamheid aan te pakken, maar ook bredere maatschappelijke thema’s, zoals vergrijzing, jeugdwerkloosheid of gezondheidzorg.

Voor echte oplossingen is meer nodig dan alle kennis en ervaring op een hoop gooien. De bereidheid om elkaar te leren kennen en op zoek te gaan naar synergie. Over grenzen van je eigen bedrijf en sector heen. Want als we dat niet doen, laten we veel kansen liggen. Een ontbijtdiscussie is een eerste stap om mensen om mij heen in beweging te brengen. De positieve reacties sterken me in mijn streven om iedere dag weer nieuwe kansen en initiatieven te zien. Dat kan alleen door open te staan voor nieuwe contacten en samenwerking. Als CEO, moeder en mens wil ik geen enkele kans laten liggen. En daar handel ik naar: practice what you preach!

Auteur: Manon van Beek